• zaloguj się
  • utwórz konto

Rekrutacja do Szkół Doktorskich 2022/2023

zmień rekrutację anuluj wybór

Oferta prezentowana na tej stronie ograniczona jest do wybranej rekrutacji. Jeśli chcesz zobaczyć resztę oferty, wybierz inną rekrutację.

Archeologia - Naukowe, prawne i praktyczne aspekty ochrony dziedzictwa archeologicznego w Polsce po 1989 r. w ujęciu porównawczym

Szczegóły
Kod 1-SzD-Hum-Arch-Praw
Jednostka organizacyjna Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych
Forma studiów Stacjonarne
Języki wykładowe angielski, polski
Limit miejsc 1
Czas trwania 4 lata
Wymagany dokument
  • Wykształcenie wyższe
  Zadaj pytanie
Obecnie nie trwają zapisy.

Minione tury w tej rekrutacji:
  • Tura 1 (18.07.2022 00:00 – 27.07.2022 23:59)

 

REKRUTACJA POZALIMITOWA

Opis Szkoły Doktorskiej

Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego powstała w 2019 roku na bazie wieloletnich doświadczeń kształcenia doktorantów Uniwersytetu Warszawskiego. Doktoranci SDNH realizują interdyscyplinarny program kształcenia. Zdobywają wiedzę, umiejętności i kompetencje, które są podstawą realizowanej i przyszłej pracy badawczej. Szkoła Doktorska poprzez promotorów wspiera doktorantów w procesie ubiegania się o stopień doktora, który jest zwieńczeniem czteroletniego cyklu kształcenia.

W ramach programu kształcenia doktoranci uczestniczą w zajęciach specjalistycznych (wykłady, seminaria) oraz w kursach kształtujących ich warsztat naukowy i kompetencje metodologiczne. Szkoła Doktorska oferuje również interdyscyplinarną sieć współpracy, stwarzając doktorantom warunki do wszechstronnego rozwoju naukowego.

Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych prowadzi rekrutację w następujących dyscyplinach naukowych:

  • Archeologia
  • Filozofia
  • Historia
  • Językoznawstwo
  • Literaturoznawstwo
  • Nauki o kulturze i religii
  • Nauki o sztuce 

 

Opis projektu

Kierownik projektu: prof. dr hab. Aleksander Bursche

E-mail: abursche@uw.edu.pl

 

Finansowanie: Narodowe Centrum Nauki
Czas trwania: od 2022-10-01 do 2026-09-30

Opis merytoryczny:

Celem projektu jest weryfikacja, czy obowiązujące w Polsce po 1989 r. regulacje dotyczące ochrony dziedzictwa archeologiczne spełniają swoje podstawowe cele. Chcemy ustalić czy polski system ochrony dziedzictwa archeologicznego służy zadaniom badawczym archeologii, zapewnia skuteczną ochronę dziedzictwa archeologicznego, zachęca do zgłaszania władzom nowych znalezisk archeologicznych i zapobiega popełnianiu przestępstw przeciwko zabytkom archeologicznym.

W drugiej połowie XIX i XX w. do archeologów docierały liczne informacje o przypadkowych znaleziskach zabytków archeologicznych z terenów obecnych ziem Polski. Ich dopływ stopniowo zmniejsza się po 1989 r., pomimo rozwoju technologii, upowszechnienia użycia wykrywacza metali i powstawania kolejnych organizacji zrzeszających miłośników starożytności oraz poszukiwaczy zabytków. Z drugiej strony, narasta zjawisko przestępczości przeciwko zabytkom archeologicznym. Poszukiwacze-amatorzy przez lata byli (i często są do dziś) postrzegani jako główne zagrożenie dla dziedzictwa archeologicznego, również ze względu na przyjęty w Polsce model prawny, który czyni amatorską archeologię „detektorową” praktycznie nielegalną. Jednocześnie, niespotykany wcześniej wzrost inwestycji budowlanych oraz brak jednolitych standardów powoduje problemy w ewidencjonowaniu i magazynowaniu zabytków archeologicznych pochodzących z wykopalisk ratowniczych oraz egzekwowaniu prowadzenia rzetelnej dokumentacji przeprowadzonych wykopalisk.

Prezentowany projekt, dzięki zastosowaniu metod interdyscyplinarnych ma służyć ustaleniu jakie są przyczyny tych zjawisk oraz czy są one zróżnicowane pod względem regionalnym i społecznym. W celu odpowiedzi na postawione pytania badawcze dokonamy kompleksowej analizy obecnego stanu ochrony dziedzictwa archeologicznego w Polsce. Sprawdzimy czy prowadzone badania archeologiczne są prawidłowo dokumentowane, a znaleziska archeologiczne (w tym tzw. zabytki masowe) odpowiednio magazynowane. W ramach projektu zostanie stworzona baza danych dotyczących znalezisk zgłaszanych przez amatorów w Polsce po 1989 r., nagród wypłacanych znalazcom oraz wykrytych przestępstw przeciwko zabytkom archeologicznym, z uwzględnieniem możliwego zróżnicowania regionalnego oraz statusu społecznego osób zgłaszających znaleziska i popełniających przestępstwa przeciwko zabytkom. Porównamy liczbę znalezisk zgłaszanych do muzeów w Polsce i w wybranych krajach europejskich po 1989 r. Umożliwi to ocenę skuteczności rozwiązań przyjętych w różnych państwach. Dzięki interdyscyplinarnej analizie zebranych danych (z wykorzystaniem różnych metod wypracowanych przez nauki społeczne, prawne, historyczne i geograficzne), zidentyfikujemy główne słabości systemu ochrony dziedzictwa archeologicznego w Polsce. Przy użyciu metody porównawczej przeprowadzimy analizę rozwiązań przyjętych dla ochrony i rejestracji zabytków archeologicznych w wybranych krajach (Dania, Anglia i Walia, Belgia, Włochy, Rumunia). Zweryfikujemy zasadność ewentualnego wprowadzenia niektórych z tych rozwiązań do systemu polskiego i przedstawimy postawiony problem badawczy na tle europejskim.

Wyniki naszych badań pozwolą na wskazanie, jakie rozwiązania można wprowadzić w Polsce, aby nowe źródła archeologiczne były udostępniane do badań naukowych i skutecznie chronione, a potencjał społeczny miłośników i poszukiwaczy starożytności został wykorzystany z korzyścią dla dziedzictwa archeologicznego. Powyższe kwestie nie były dotychczas przedmiotem pogłębionych studiów, a realizacja niniejszego projektu może wpłynąć zarówno na podniesienie poziomu ochrony dziedzictwa archeologicznego, jak i na wzrost bazy źródłowej dla archeologii, w postaci zgłaszanych przez amatorów nowych znalezisk zabytków archeologicznych.

UWAGA: Do konkursu mogą przystąpić osoby, które nie posiadają stopnia naukowego doktora oraz osoby, które nie są uczestnikami szkoły doktorskiej.

 

Warunki względem kandydata

  • Dyplom ukończenia studiów magisterskich na kierunku archeologia
  • Ogólna znajomość organizacji oraz aktualnych problemów systemu ochrony dziedzictwa archeologicznego w Polsce
  • Ogólna znajomość metodologii badawczej archeologii, muzealnictwa oraz nauk prawnych
  • Podstawowe doświadczenie badawcze w archeologii i naukach prawnych
  • Publikacje naukowe w dziedzinie archeologii i prawa, opublikowane lub przesłane do druku
  • Znajomość języka angielskiego na poziomie min. B2
 
Harmonogram rekrutacji

  • rejestracja kandydatów w IRK: 18 lipca 2022 - 27 lipca 2022
  • postępowanie rekrutacyjne: 1 sierpnia 2022 - 5 sierpnia 2022
  • ogłoszenie listy rankingowej: do 9 sierpnia 2022
  • przyjmowanie dokumentów od zakwalifikowanych kandydatów: 20 września 2022 do godz. 14.00
  • ogłoszenie listy przyjętych do Szkoły Doktorskiej: do 23 września 2022

 

Warunki rekrutacji

Forma postępowania kwalifikacyjnego

W postępowaniu kwalifikacyjnym uwzględnia się ocenę:

  1. aktywności naukowej kandydata na podstawie CV lub życiorysu udokumentowanej skanami materiałów załączonymi do wniosku o przyjęcie do Szkoły;
  2. rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem / egzaminu kwalifikacyjnego;
  3. innych osiągnięć.

Rozmowa kwalifikacyjna odbywa się w języku polskim lub angielskim zgodnie z preferencjami kandydata zgłoszonymi w IRK. W przypadku wyboru języka polskiego, rozmowa kwalifikacyjna może zawierać część prowadzoną w języku angielskim.

 

Wymagane dokumenty

 

Kandydat składa wyłącznie w IRK wniosek o przyjęcie do Szkoły. Wniosek zawiera:

1)    wskazanie wybranej dyscypliny, w której kandydat planuje podjąć kształcenie, numer PESEL lub numer paszportu, obywatelstwo, dane kontaktowe (adres zamieszkania, adres poczty elektronicznej, numer telefonu), informację, czy kandydat wyraża zgodę na doręczenie decyzji administracyjnych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zgodę na przetwarzanie danych osobowych na potrzeby postępowania rekrutacyjnego;

2)    skan dyplomu ukończenia jednolitych studiów magisterskich bądź studiów drugiego stopnia lub równorzędny uzyskany na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku dyplomu równorzędnego dyplomowi ukończenia jednolitych studiów magisterskich lub studiów drugiego stopnia, kandydat uzasadnia tę równorzędność. W przypadku gdy dyplom został wydany w języku innym niż polski lub angielski, kandydat załącza jego tłumaczenie przysięgłe;

3)    życiorys lub CV zawierające informacje o aktywności naukowej, w tym zainteresowaniach i osiągnięciach naukowych kandydata w okresie pięciu lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku (w przypadku, gdy kandydat w tym okresie został rodzicem, co potwierdzi załączając we wniosku skan aktu urodzenia dziecka, termin ten podlega wydłużeniu o dwa lata na każde dziecko), w szczególności o:

·         publikacjach,

·         pracach badawczych i organizacyjnych w kołach naukowych,

·         udziale w konferencjach naukowych,

·         udziale w projektach badawczych,

·         nagrodach i wyróżnieniach,

·         stażach badawczych,

·         odbytych szkoleniach z zakresu umiejętności badawczych,

·         działalności popularyzującej naukę,

·         działalności w ciałach przedstawicielskich ruchu naukowego,

·         średniej ocen ze studiów,

·         karierze zawodowej,

·         znajomości języków obcych;

4)    skany materiałów potwierdzających wskazaną w życiorysie lub CV aktywność naukową;

5)    dokument potwierdzający znajomość języka angielskiego na poziomie co najmniej B2 lub oświadczenie o znajomości języka angielskiego w stopniu umożliwiającym kształcenie w szkole;

6)    skan oświadczenia planowanego promotora o podjęciu się opieki promotorskiej oraz o liczbie doktorantów, dla których pozostaje wyznaczonym promotorem według wzoru, stanowiącego załącznik nr 4 do Uchwały nr 17 Senatu Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 20 stycznia 2021 r. w sprawie zasad rekrutacji do szkół doktorskich Uniwersytetu Warszawskiego (Monitor UW z 2021, poz. 13), ponadto kandydat może dołączyć skan opinii planowanego promotora oraz opinie innych pracowników naukowych na temat kandydata oraz jego aktywności naukowej lub propozycji projektu badawczego;

7)    fotografię przedstawiającą twarz kandydata, umożliwiającą jego identyfikację;

8)    oświadczenie, czy jest lub był doktorantem albo uczestnikiem studiów doktoranckich lub posiada bądź posiadał wszczęty przewód doktorski albo postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora, a jeżeli tak – tytuł rozprawy doktorskiej albo projektu badawczego przygotowywanego przez kandydata, z podaniem imienia i nazwiska jego opiekuna naukowego lub promotora;

9)    oświadczenie o zapoznaniu się z treścią Uchwały oraz treścią art. 40 i art. 41 Kodeksu postępowania administracyjnego;

10)  skany kart przebiegu studiów I i II stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, lub dokumentów równoważnych (np. suplement do dyplomu);

11)  streszczenie pracy lub projektu magisterskiego w języku angielskim (do 3000 znaków ze spacjami).

12) inne dokumenty w formie skanu: skan dyplomu ukończenia jednolitych studiów magisterskich bądź studiów drugiego stopnia innego ukończonego kierunku studiów (opcjonalnie)

 

 

Kryteria oceny

Do konkursu może przystąpić osoba, która nie posiada stopnia doktora i nie jest uczestnikiem szkoły doktorskiej. Konkurs przeprowadza komisja powołana przez kierownika podmiotu będącego wnioskodawcą, w którym będzie realizowany projekt badawczy. Komisja ocenia kandydatów w skali punktowej biorąc pod uwagę kompetencje do realizacji określonych zadań w projekcie badawczym oraz dotychczasowy dorobek naukowy kandydata, opracowując na tej podstawie ranking kandydatów wg następujących kryteriów:

  • kompetencje do realizacji określonych zadań w projekcie badawczym (70% oceny końcowej):
    • 3 pkt    bardzo dobre;
    • 2 pkt    dobre;
    • 1 pkt    słabe;
    • 0 pkt    brak kompetencji.
  • ▪ dorobek naukowy kandydata, w tym publikacje w renomowanych wydawnictwach /czasopismach naukowych (30% oceny końcowej):
    • 4 pkt    wyróżniający;
    • 3 pkt    bardzo dobry;
    • 2 pkt    dobry;
    • 1 pkt    słaby;
    • 0 pkt    brak dorobku naukowego.

Wyniki konkursu są przekazywane do Narodowego Centrum Nauki.

 

Kształcenie

Program kształcenia

Kształcenie trwa 4 lata. Obejmuje zajęcia obligatoryjne (nie więcej niż 300 godz. łącznie przez cały okres kształcenia) oraz realizację indywidualnego planu badawczego, realizowanego pod kierunkiem promotora. 

Przygotowanie rozprawy doktorskiej w ramach programu nie może trwać dłużej niż 4 lata. Zgodnie z uchwałą NCN dotyczącą programu Preludium Bis kształcenie ma zakończyć się uzyskaniem przez doktoranta stopnia naukowego doktora w terminie do 12 miesięcy od zakończenia realizacji projektu. 

Stypendia 

Stypendium doktoranckie PRELUDIUM BIS, które wynosi 4266,57 zł brutto (do oceny śródokresowej) i  5119,89 zł brutto (po pozytywnej ocenie śródokresowej).